Huiselijk geweld

Taboe? Ja, helaas wel. 
Stigma? Ja, waarschijnlijk ook. 
Ongemakkelijk onderwerp? Tja….

Iets van nu? Nee, iets van alle tijden. Iets wat alleen bij lager opgeleiden gebeurt? Nee, hoor. Dit gaat over alle ‘lagen’ en nee, het zijn ook niet alleen vrouwen die er nare ervaringen mee hebben. Mannen net zo goed.

Huiselijk geweld binnen het huwelijk of relatie, geeft vaak het beeld dat de ander geslagen wordt. Het is niet altijd fysiek. Sterker nog, emotionele mishandeling laat ook diepe sporen na. 

Op eieren lopen en schaamte

Stress, angst, onzekerheid, op eieren lopen. Niet weten hoe de stemming is als je thuis komt. Wat staat je er te wachten. Jaloezie, een verkeerd woord, iets uit je handen laten vallen, te horen krijgen dat je niet deugt. Het hoeft maar iets te zijn of de sfeer slaat om. 

Schaamte zorgt er vaak voor dat er niet over gesproken wordt. Zo kan het jarenlang doorgaan. Als het al door de omgeving gezien wordt dan wordt hulp vaak afgeslagen. Het is dan ook een grote en moedige stap als je besluit uit die relatie te stappen. Alles achter te laten en je eigen weg in te slaan. 

Ook dit is een afscheid, een rouwproces, het einde van een relatie. Want heus, er waren ook goede momenten en er is ooit een reden geweest dat je verliefd werd en van de persoon bent gaan houden. 

De gevolgen van huiselijk geweld

En dan begint een ‘nieuw’ leven. Boosheid, angst, verdriet, een illusie armer en een gebroken hart rijker ga je verder met je leven. 

Althans, dat denk je. Want, zo blijkt, werkt je systeem niet helemaal. Alle ervaringen worden opgeslagen in je lichaam. Of het nu psychische, emotionele of fysieke mishandeling is. Je lijf onthoudt alles. 

Een tijd lang houd je er ‘onder’, want hé, je bent uit de ongezonde relatie gestapt en dat is al heel wat. Tot er fysieke of psychische ongemakken komen. Een burn-out, onverklaarbare angsten, onzekerheid, een lager zelfbeeld, bang om je te verbinden of een nieuwe relatie aan te gaan. 

Vaak is er ook boosheid richting jezelf. Hoe had ik het kunnen voorkomen? Ik had het moeten zien aankomen. Waarom ben ik zo lang gebleven? Allemaal zelfverwijten die je niet verder gaan helpen. 

Hoe nu verder?

Beweging en ontspanning
De stress die je, vaak onbewust, hebt opgebouwd, kun je gaan afbouwen. Door te bewegen, te sporten. Of juist de stilte op te zoeken in meditatie of yoga. Wandelen in de natuur werkt op zichzelf al therapeutisch en het is een goede manier om stress te ontladen. Ontspanning door inspanning.

Verwerking
Het is belangrijk om de nare ervaring te verwerken. Dit kan op verschillende manieren. Therapie, coaching, counseling, EMDR en (therapeutisch) lichaamswerk. Kijk en voel wat bij jou past. Is het te lastig om er over te praten of heb je geen zin in het voeren van gesprekken, dan kan EMDR, TRE, body talk, haptonomie of regressietherapie een prettige manier zijn. 

In je kracht

Als je je ervaring verwerkt hebt en weer in je kracht staat, dan ontstaat er ruimte. Ruimte in jezelf om uit het slachtoffergevoel te komen. Ruimte om jezelf te zijn, vol vertrouwen de wereld tegemoet. En…misschien ook wel ruimte om de ander te vergeven. Vergeving doe je namelijk niet voor de ander. Dat doe je voor jezelf. 

De weg naar heling

De weg naar heling begint bij jezelf. Jij bent degene die daarvoor kan zorgen. Ok, misschien met wat hulp of begeleiding van een ander. Toch begint het bij jou. Want uiteindelijk ben je verantwoordelijk voor je eigen geluk. 

En daar draag ik graag mijn steentje aan bij.


Deze tekst is deels gebaseerd op eigen ervaringen.